Hi Earvin.. hindi ko alam kung pano ko uumpisahan tong gusto kong sabihin sayo.. hindi ko mahanap yung tamang mga salita para iparating sayo ung mga nararamdaman ko.. 7 months na tayong walang balitaan, nakakabalita lang ako sa mom mo, pag nangangamusta sya, o vice versa.. nakakalungkot isipin kasi eto yung taon na pinakaiintay natin dati.. dati.. next month alam kong wala na talagang pagasang makita pa kita ulit.. kahit gano karaming pag-asa pa yung mamuo sa isip tsaka puso ko, alam kong di ko na mababalik yung apoy ng pagmamahalan natin noon… kasalanan ko lahat, kasi di kita inintindi, di kita tinanggap kung sino ka, kung ano meron ka.. inisip ko lang yung sasabihin ng ibang tao pag nakita nila tayo, inisip ko lang yung gusto ko.. sa sulat na to, ni hindi ako sigurado kung mababasa mo pa.. tinggin ko kasi, hindi mo na ginagamit tong email na to, simula nung umalis ka… pero kahit ganon, gusto ko lang iparating sayo, yung nararamdaman ko ngayon… mabasa mo to o hindi, iisipin ko na lang, nabasa mo, tapos naramdaman mo yung bigat ng damdamin ko, mag-iimagine na lang ako ng reaction mo, ng reply mo.. gusto ko lang naman malaman kung okay ka na… ayoko na ring guluhin ka pa..

kung natatandaan mo, dati, sabi natin sa isa’t isa, pagkagraduate ko, gusto ko andun ka.. dala mo yung nirerequest kong itim na rose, na alam kong imposibleng makakuha… tapos sa harap ng marami, balak ko, sagutin ka na.. pero next month din, mauuna ka pang umalis kesa sa graduation day namin… at some point, umaasa pa rin akong makita ka ulit, nakangiti sakin.. mayakap ka… bago ka man lang umalis.. hindi ko dinedelete yung text ko sayo.. kasi nagaantay pa rin ako ng reply mo… kung pwede lang huminto yung oras, pupuntahan kita kung nasan ka man, tapos, tititigan kita ng maigi, kasi alam kong un na yung huli.. pero nangyari na lahat.. wala na kong ibang magagawa pa.. pag bumitiw ka na talaga, sabi mo nga, man of your words ka.. pinatunayan mo nga sakin yun.. nagsisisi ako… pero para san pa? ako na lang to.. wala ka na… uli, gusto ko lang ilabas at iparating sayo yung nararamdaman ko.. kahit dito na lang, kahit hindi na mata sa mata…

madalas, pag pumapasok ako sa trabaho, iniimagine kong, magkasalubong tayo ng landas, kahit isang beses lang.. tipong parehas nating hindi alam yung gagawin natin.. magbabatian ba o hindi.. magkakailangan ba o hindi… pinagdadasal ko yun, kahit bago ka man lang umalis, kasi gustong gusto lang kitang mayakap ulit.. pero mailap ang pagkakataon.. salisi yung oras natin.. halatang hindi ako mapagbibigyan na ulit…

walang wala na kong narinig sayo… ganon na lang ba talaga yun para sayo? ganun ba kadali? pinipilit kong magmahal ng iba, para lang makalimutan ka, masama na sa kung masama, pero wala pa rin talaga.. ikaw pa rin talaga.. kung ano ano na naiimagine kong kwento sa isip ko, kung ano anong scenario, hindi man ngayon, naniniwala ako.. magkikita ulit tayo.. ikaw pa rin yung pinagdadasal ko.. yung pangako ko sayo, tutuparin ko.. magaantay ako sa pagbalik mo.. thinking ahead, if and if, makita kong kasal ka na by that time.. magiging masaya ko para sayo… pero sabi ko nga, dahil sa stubbornness ko, kahit ganyan na mangyari, aantayin pa rin kita.. sa couch di ba? i-pplay ko, kahit magisa, yung naudlot na kwento natin.. kahit sa panaginip ko na lang…

Earvin, gusto ko lang din magpasalamat sayo.. sabi mo, nung huli tayong magkita, pag may birthday o okasyon, imbitahan kita.. sabi mo, pag pwede ka, pupunta ka.. kahit di ka na makapunta, aayain pa rin sana kita.. sa April 25.. PICC.. graduation ko.. sana makapunta ka.. aasa ko, kung wala ka, okay lang.. naiintindihan ko.. 

Sana maging mas maganda yung maging lagay nyo nila Tita, Tito, Cath, sa Canada.. gawa kang Paypal account, tapos tawag ka sa customer service phone number nila, sana ako yung makasagot sa other line, para kahit dun man lang, marinig ko boses mo, makausap kita.. ang korny ko pa rin ano? wala pa ring pag babago.. ganto pala kasi, pag nakita mo na yung taong mahal mo.. kaso, dahil sa katangahan at kapabayaan ko, nawala pa.. 

next year, ggraduate ka na rin.. lahat ng hardwork mo, madadagdagan na ulit, pag naghanap ka na ng trabaho.. pero malamang sa hindi, babalik ka na sa Canada nun.. hayaan mo, magpapakatatag ako, kakayanin ko yung bigat ng damdamin ko.. ikaw, alam ko, kayang kaya mo na.. basta, iingatan mo lagi sarili mo.. kasama ka pa rin parati sa dasal ko.. magaantay at magaantay pa rin ako.. kahit gano man karamingn tao dumaan sa buhay ko, ikaw pa rin yung uuwian ko.. siguro part to ng kwento natin, hindi ko alam, pero ganun ko na lang to ipupusisyon, kasi nga Master, mission, mate di ba.. kailangan ko pa ayusin yung sakin, alam ko ayos mo na yung sayo.. papunta ka na sa mission mo.. pag andun ka na, at nararamdaman mo nang kailangan mo na ng kasama.. hindi ko isasara tong yahoo account kong to.. email mo lang ako, magaantay ako.. buong puso kitang iingatan at mamahalin sa oras na yun.. dumating man yun o hindi.. gagawin ko pa rin..

Salamat ulit Earvin.. tuparin mo mga pangarap mo.. salamat sa pagdaan sa buhay ko.. naging sobrang saya ko, sobrang dami kong natutunan.. sobrang naramdaman kong minahal ako.. sana naramdaman mo rin yun sakin, kahit papano.. pansamantala lang to.. yan ang dasal ko… sana ganun ka rin.. kung hindi man, ayos lang, nirerespeto ko disisyon mo.. salamat ulit.. at sa pansamantalang huling pagkakataon.. gusto kong malaman mo, at maramdaman mo ngayon habang binabasa mo to, yung bigat ng nararamdaman kong pagmamahal sayo.. mahal na mahal kita… salamat sa pagkakataon.. salamat sa oras at sa pagibig mo.. naging masaya ko.. at magiging masaya ko ulit, pag nagkita ulit tayo.. sabi mo nga noon, diploma muna.. kaya buhay pa rin yung pag-asa kong babalik ka.. andito lang ako parati, ako naman yung magaantay.. kahit gano katagal…

Ingat sa paglalayag.. God bless you more Jae..

mahal na mahal kita…

good night na muna…

next